Όταν η διάθεση δεν πέφτει… αλλά δεν ανεβαίνει κιόλας

Πλέον είναι πολύ λίγο το ενδιαφέρον για πράγματα που παλιά μας άρεσαν.

Δεν είναι αδιαφορία. Απλά δεν υπάρχει ενθουσιασμός. Ο κόσμος μοιάζει ωραίος στα λόγια αλλά αδιάφορος στην πράξη. Μια μόνιμη κούραση υπάρχει και δεν εξηγείται. Ο ύπνος δεν σε ξεκουράζει εντελώς. Ξεκινάς τη μέρα στραγγισμένος, σαν να σου λείπει αρκετή ενέργεια από την αρχή.

Δυσκολεύεσαι να αισθανθείς πραγματική χαρά. Χαμογελάς, συμμετέχεις, λες αστεία αλλά μέσα σου η διάθεσή σου είναι επίπεδη. Σαν να βλέπεις τη ζωή πίσω από ένα λεπτό τζάμι. Αρνητικές σκέψεις που δεν είναι τόσο δυνατές αλλά είναι σταθερές. Σαν ένα χαμηλό βουητό στο παρασκήνιο: «Δεν γίνονται και πολλά… Θα τα καταφέρουμε όπως μπορούμε… Δεν πειράζει.»

Φράσεις που δεν μοιάζουν καταθλιπτικές αλλά μιλούν για παραίτηση.

Η ζωή λειτουργεί μεν, αλλά χωρίς ζωντάνια. Παρουσία στην εργασία, στις υποχρεώσεις, στη σχέση… αλλά όχι και πολύ παρόν εσύ.

Οι άνθρωποι γύρω δεν το καταλαβαίνουν. Επειδή δεν καταρρέεις κανείς δεν ρωτά τι συμβαίνει.

Κι εσύ συνεχίζεις, γιατί έτσι έχεις μάθει…

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περνούν μαύρες περιόδους, αλλά ούτε και καλές.

Ξυπνούν το πρωί, κάνουν όσα πρέπει, μιλούν φυσιολογικά, λειτουργούν στη δουλειά και παρόλα αυτά νιώθουν σαν κάτι μέσα τους να είναι μόνιμα χαμηλωμένο. Όχι κρίση. Όχι κατάρρευση. Απλώς μια διάθεση που ποτέ δεν ανεβαίνει αρκετά.

Δεν μιλάμε για έντονη θλίψη. Μιλάμε για εκείνο το διακριτικό, καθημερινό κάτι, που τρώει ενέργεια χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Δεν είναι τεμπελιά.

Δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα.

Δεν είναι κακή διάθεση.

Συχνά είναι αποτέλεσμα χρόνιου άγχους, συσσωρευμένης πίεσης, συνεχών μικρών απογοητεύσεων ή της συνήθειας να ζεις σε λειτουργία επιβίωσης. Με τον καιρό, η ψυχική ενέργεια χαμηλώνει τόσο πολύ ώστε αυτό γίνεται η νέα κανονικότητα.

Και όταν συνηθίσεις να ζεις έτσι, δύσκολα μετά το παρατηρείς και ακόμη πιο δύσκολα ζητάς βοήθεια.

Πώς βοηθά η θεραπεία;

Η ψυχοθεραπεία σε βοηθά να αναγνωρίσεις πού χάνεις ενέργεια, να καταλάβεις γιατί η διάθεσή σου έχει γίνει επίπεδη, να σπάσεις μοτίβα που σε κρατούν χαμηλά, να ξαναβρείς την ικανότητα να νιώθεις και όχι μόνο να λειτουργείς μηχανικά.

Δεν χρειάζεται να έχεις σοβαρό πρόβλημα.

Χρειάζεται απλώς να θες η ζωή σου να έχει λίγο περισσότερο χρώμα από αυτό που έχει σήμερα.